همانگونه که با نام ، یاری و اتکال به خداوند بخشنده و مهربان این وبلاگ را افتتاح می کنیم ، در مورد پا گذاردن به دومین پله از این شنگولستان پر گل و سنبل نیز اتکال کرده ، از خداوند منان موفقیت خود و شما را خواستاریم . ( همینجوری ، الکی ! )

از همین مکان و در همین لحظات براستی حساس انتخاب واحد با شما سلام و علیکی داریم چو بوی خوش آشنایی . آشنایی یک ساله ای که با یاری خدا نه دو سال ، نه سه سال و نه چهار سال ، بلکه به ابدیت متصل گردد. باشد که روزی روزگاری ، هنگامی که کوه هرگز به کوهی نرسد ، شنگولی ( دور از جون ) به شنگول دگر رسد و دردی از هم دوا کند. ( کماکان دور از جون )

البته می دانیم شما مخاطبان فهیم از قشر دانشجوی مملکت هرگز ما را به عنوان نوعی فرصت طلب که در این آشنایی و دوستی جویای منافع شخصی خویش باشد ، تلقی نخواهید کرد . ( ای بابا شما که دیگر ما را می شناسید )

و هم اکنون می پردازیم به یکی از دیگر مسائلی که شنگولستان خوش اقبال هر ساله درگیر آن است و امسال هم که به سلامتی سال یکهزار و سیصد و هشتاد و شش هجری شمسی شده و اگر خاطرتان باشد من در پله ی اول شنگولستان حلولش را بهتان تبریک گفته بودم و اگر تکذیب می کنید من حاظرم شاهد بیاورم و اگر از دنیا عقب هستید مسئولیتش دقیقاَ با خود شماست ، نیز مستثنی از آن نمی باشد : ورود یک سری شنگول جدید و خروج عده ای دیگر. که در اینجا بعلت ذیغ یک سری عوامل مجهول به فرصت های آتی موکولش خواهیم کرد ، باشد که هر سال این شنگولستان ها پر ظرفیت تر گشته ، جیب شنگولان مذبور خالی تر .

در حال حاظر بنا بر شواهد موجود تنها مسئله ای که همگان دست به گریبان با آنند مسئله ی خطیر انتخاب واحد شنگولان عزیز دل می باشد که تا هم اکنون هنوز اطلاع دقیقی به دست بنده نرسیده که پس از چند بار کوفتن بر سر خود یا رایانه ی مفلوکتان موفق به انتخاب رشته خواهید شد ، که در این مورد اینجانب برای خود و شما و تمامی شنگولان عالم هستی که با چنین مسئله ای دست به گریبان اند تمنای صبر عاجل دارم .

البته جهت حل این مسئله و مسائلی از قبیل خواب های آشفته ی بالا آمدن سایت و این حرف ها تدابیری اندیشیده شده است که اگر قرار بود شما بدانید ، خب از اول کاری می کردند که بدون دغدغه توانایی انتخاب رشته را داشته باشید .

دوستان من ! به یاد داشته باشید مشقت و مرارت است که در زندگی انسان را می ساز و این سازندگی مخصوصاَ برای شما که قشر آینده ساز مملکت می باشد امریست ضروری و لازم الاجرا .

بر خواهیم گشت...

شما که غریبه نیستین ، دروغ چرا ؟ والله اون روزی که ششم مهر ماه 1385 بود و پنجشنبه بود و پنجشنبه سایت دانشگاه بسته بود و ما سعادت شنگولستان ساختن نداشتیم و منتظر ماندیم تا ششم بشود دهم ، بعلت غیبت یک سری از دوستان محترم و محترمه ، ما یک سری جاندار از سری گاگولیسم و سوپر گاگولیسم ها رویت کردیم و آنگاه بود که آه حسرت از نهادمان برخاست که ای دل غافل ! پس از این همه خر زدن از چه گاگولستانی سر درآوردی ! اما چون اون روز ششم مهر ماه بود و پنجشنبه بود و پنجشنبه سایت دانشگاه بسته بود و ما سعادت شنگولستان ساختن نداشتیم ، این شد که منتظر ماندیم تا ششم بشود دهم ، و البته هنوز دهم نشده در همان روز هشتم که بعبارتی همان شنبه ی هفته ی جاری بود ، این مکان را شنگولستانی یافتیم سرشاز از جانداران جور واجور که ایشان به همه چیز می مانند الا دانشجو و از بس که برای خودشان شاد و شنگول و کیفولی و غیره و ذلک تشریف دارند و ما هم که برای خودمان کلی شنگول می باشیم ، خود را شدیداْ بشر هایی یافتیم که پا به پله ی اول شنگولستان گذارده ایم ...